بالا و پایین پریدنم از شوق زندگی نیست ماهی روی خاک چه میکند؟؟؟ هم نمک خوردی هم نمکدون شکستی هم به زخمم نمک می پاشی آدمهایک زمانیدر یک جاییناخواسته خودشان را جا میگذارند و میروند... دلتنگم! براي كسي

خستـــه شــدم از بس آرزو کـردمو ديـگـران به آن رسيـدنـد !راستی در این هفته های بی ترانه کجا بودی؟کجا بودی که صدای من و این دفتر سفید،به گوشت نمی رســــید؟تمام دامنه ی دریا را گشتم تا پیدایــت کردم!آخر

خوش به حال بادگونه هایت را لمس می کندو هیچ کس از او نمی پرسد که با تو چه نسبتی دارد!کاش مرا باد می آفریدندو تو را برگ درختی عشق بازی برگ و باد را دیده ای؟!در هم می پیچند و عاشق تر می شوند...

دلم برایت تنگ شدهشبیه بغضی که هر ثانیه ابرش بارانیستشبیه عشقی کهتا همیشه درون سینه ام زندانیستشبیه دردی ناتمامکه اوراق دفترم را خیس نموده وباورهایم را به رنگ پوچ دراورده استگاهی وقت هازلزله بعضی نبودن هایادگاری چونان ارگ بمدر جان ادمی به جای میگذارد

از من دوریخیلی دوراما من تو را همین جا قاب گرفته امکنار شعرهایمدست هایمارغوان هایمکتاب هایمو تنهایی ام که بی توهر روز وسیع تر میشوداز من دوری و من چقدر کلافه امراستیاز آنجا که هستی بهار رد می شود؟باران می بارد؟گل های لاله عباسی صورتیکوچه های بن بستخیابان های خیسترانه های قدیمیتو را بیاد چیزییا کسی ن...

دارد بهار می رسد اما برای منپاییز زرد غم زده تحمیل می شودغرق "مقلب الغم " تو می شوم ببینامسال هم بدون تو تحویل می شود.

کاش وقتی که سال تحویل می شودتو را هم به من تحویل دهندتا پایانی باشد برای یک سال تمام بی قراری هایمتا فراموشم کنماین سال لعنتی چگونه بر من گذشت و چه به روزگار جوانی ام آوردکاش این هوای زمستانی دلم که ب

کافی نبود و نیست هزاران هزار سالتا بازگو کندآن لحظه ی گریخته ی جاودانه راآن لحظه را که تنگ در آغوشم آمدیآن لحظه را که تنگ در آغوشت آمدمدر باغ شهر مادر نور بامداد زمستان شهر ما شهری که زادگاه من و زادگاه توستشهری به روی خاکخاکی که در میان کواکب ستاره ایست

Every night in my dreamsI see you, I feel youThat is how I know you go onFar across the distanceAnd spaces between usYou have come to show you go onNear, far, wherever you areI believe that the heart does go onOnce more you open the doorAnd you're here in my heartAnd my heart will go on and onLove c...

در کنار خطوط سیم پیامخارج از ده، دو کاج، روییدند سالیان دراز ، رهگذرانآن دو را چون دو دوست، می دیدند روزی از روزهای پاییزی زیر رگبار و تازیانه ی باد یکی از کاج ها به خود لرزیدخم شد و روی دیگری افتاد گ

دوباره تَش زده بر قلبِ نازکِ سیگارهوای سرد و تو و فندک و پُک سیگار تو طبقِ عادتِ هر روز مینویسیبازبه روی صندلیت «عشق» با نوکِ سیگار و سرفه میکنی و یادِ حرفهایمنیکه گفته بودهام انگار با تو که سیگار

فراوان دوستت دارمداغ تر از آتش فشان های فعالعمیق تر از مسیر شهاب هاوسیع تر از تخیل یک زندانیخیلی دوستت دارمتو را حتیبیشتر از شمار گناهانم دوست دارم...

روزها می گذرد يكی پس از ديگریو هيچ اتفاقی نمی افتد اتفاق يعنیتو كه بند كنی دلم رابه بند بندِ زندگیكه روزهايم جان بگيردو شب هايم بی درد بگذردتو اتفاق نمی افتیو دلمترك می خورد از انتظارو اين منم كه ذره ذره از پا می افتم ....

آزادی؟ انقلاب؟ ولیعصر؟ هفت تیر؟ ایرانشهر؟ کشاورز؟اصلا مگر فرقی هم دارد؟ای کاشدر یکی از خیابانهای تهرانکنارم بودیدستانت را میگرفتم و وسط تمام دود و بوق و ماشینهاتو رادر آغوش می کشیدم.

تو را به یک فنجان چایدعوت می کنمساده و بی بهانه دعوتم را بپذیر ...دلم نگاهت را سیر می خواهد هوس کرده ام چایی ام کنارت یخ بکند ...

کنارم بمان تا فقط تو را نفس بکشم تا دستهایت را پر کنم از محبت می خواهم پروانه ای باشم که گلهای پیراهنت را می بوید …از تو چیزی نمی خواهم همین که شاهزاده رویاهایم باشیکافیست!قول می دهم میان نگین های انگشترم پنهانت کنم و پنهانی ببوسمت …تو فقط کنارم بمان بمان و باور کن روزهای بی عشقی روزهای خوبی نیست!

تلخ است که لبریز حقایق شده استزرد است که با درد موافق شده استشاعر نشدی ،وگرنه می فهمیدی وبلاگ پاییز کلمه وبلاگ بهاری کلمه ست که وبلاگ عاشق کلمه شده است***با بال و پرت نگو که ماندن ننگ استفریاد نزن که آسمان خوش رنگ استبرگرد پرنده! دل به پرواز نبنداین جا دل یک قفس برایت تنگ است

آن مست هميشه با حيا چشم تو بود آن آينه ي رو به خدا چشم تو بود دنيا همه شعر است به چشمم اما وبلاگ شعري کلمه كه وبلاگ تكان کلمه داد مرا چشم تو بود

عشق، آن عشقی که می گویند، در ما نیز هست با غمش امروز سر کردیم فردا نیز هست در دل توفانیِ هم، راه خود وا کرده ایم نیل اگر طغیان کند، اعجاز موسی نیز هست ناز بهتر کن که یوسف در مسیر بندگی زیر دِین د