تو طبقِ عادتِ هر روز مینویسیباز
به روی صندلیت «عشق» با نوکِ سیگار
و سرفه میکنی و یادِ حرفهایمنی
که گفته بودهام انگار با تو که سیگار،
برای حنجرهات خوب نیست دستبکش
و دست میکشی از آخرین پکِ سیگار
نه! جای پای کسی نیست جز خودتاینجا
فقط زمین و تن بیتحرکِ سیگار
کسی نمیرسد از راه، سخت میرنجی
ومیروی که ببینی تدارکِ سیگار
برچسب:
نویسنده: ماهان نیکنام